Prawo lotnicze

Prawo lotnicze

DEFINICJE:
Spadochron - statek powietrzny cięższy od powietrza, który na skutek występowania siły aerodynamicznej na jego powierzchni, rozwijanej podczas swobodnego spadania, stabilizuje prędkość opadania własnego do wartości umożliwiającej bezpieczne lądowanie.
Uczeń-skoczek spadochronowy - osoba odbywająca szkolenie praktyczne w skokach spadochronowych, nie posiadająca świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego.
Skoczek spadochronowy - osoba posiadająca świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego klasy B, C, D lub wpisane uprawnienia INS, INS(SL), INS(AFF), TANDEM, INS TANDEM.
Instruktor spadochronowy - skoczek spadochronowy posiadajacy świadectwo kwalifikacji kalsy D z wpisanymi upranieniami  INS, INS(SL), INS(AFF),  INS TANDEM.
Skok szkoleniowy - wspólne określenie, obejmujące skoki spadochronowe związane ze szkoleniem (skok szkolny, doskonalący i egzaminacyjny).
Skok szkolny - skok spadochronowy szkoleniowy, którego celem jest nauczanie umiejętności wymaganych od skoczka spadochronowego.
Skok doskonalący - skok spadochronowy szkoleniowy, którego celem jest doskonalenie, utrwalenie lub utrzymanie umiejętności nabytych w wyniku szkolenia zaliczonego.
Skok egzaminacyjny - skok spadochronowy szkoleniowy, którego celem jest sprawdzenie i ocena opanowania wymaganych umiejętności, umożliwiające podjęcie decyzji w sprawie zaliczenia etapu lub całego szkolenia.
Zrzut - zrzut przedmiotów zaopatrzonych w spadochrony.
USTAWA
Ustawa z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z późn. zm.)
Reguluje stosunki prawne z zakresu polskiego lotnictwa cywilnego oraz w zakresie ustalonym przez to Prawo, również do obcego lotnictwa cywilnego. Lotnictwo cywilne są to wszystkie rodzaje lotnictwa z wyjątkiem państwowego.
Dział I - Przepisy ogólne
Została tu zawarta m.in. definicja statku powietrznego, którym jest urządzenie zdolne do unoszenia się w atmosferze na skutek oddziaływania powietrza innego niż oddziaływanie powietrza odbitego od podłoża”.
Dział II - Administracja lotnictwa cywilnego
Centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach lotnictwa cywilnego jest Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego.
Dział III - Statki powietrzne i inny sprzęt lotniczy
Do wykonywania lotów w przestrzeni powietrznej dopuszcza się wyłącznie cywilne statki powietrzne:
- wpisane do polskiego lub obcego rejestru cywilnych statków powietrznych
- mające wymagane znaki rozpoznawcze
- posiadające zdolność do lotów, potwierdzoną odpowiednimi dokumentami
Znakiem polskiej przynależności państwowej są litery SP (Sierra Papa).
Znaki rejestracyjne cywilnych samolotów, śmigłowców i balonów to trzy litery alfabetu łacińskiego np. SP-ANV. Znaki szybowców to cztery cyfry np. SP-1215. Statków państwowych to np. SN-41XP
Rejestr statków powietrznych prowadzi Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego.
Dział IV - Lotniska, lądowiska i lotnicze urządzenia naziemne
Lądowisko - obszar na lądzie, wodzie lub innej powierzchni w całości lub części przeznaczony do wykonywania startów, lądowań i naziemnego ruchu statków powietrznych ujęty w ewidencji lądowisk.
Dział V - Personel lotniczy
Licencja jest świadectwem stwierdzającym posiadanie określonych kwalifikacji oraz dowodem upoważnienia do wykonywania określonych czynności lotniczych.
Świadectwo kwalifikacji jest to dokument stwierdzający posiadanie określonych kwalifikacji i upoważniający do wykonywania określonych czynności lotniczych (skoczek spadochronowy),
Świadectwo kwalifikacji wydaje się bezterminowo, jednak jego ważność jest uzależniona od ważności co najmniej jednego uprawnienia podstawowego albo uprawnienia instruktora naziemnego INS(G) we wszystkich świadectwach kwalifikacji, w których występuje, i ważności orzeczenia lotniczo-lekarskiego, jeżeli jest ono wymagane
Skoczek posiadający ŚK może wykonywać skoki bez nadzoru instruktora.
Przepisy dotyczące badań lotniczo-lekarskich określa Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 15 marca 2013 r. w sprawie wymagań w zakresie sprawności psychicznej i fizycznej osób ubiegających się o świadectwo kwalifikacji członka personelu lotniczego lub posiadających świadectwo kwalifikacji członka personelu lotniczego (Dz. U. poz. 372).
W związku z opublikowaną w dniu 10 czerwca 2014 r. zmianą  w zakresie art. 105 ust. 1a i ust. 1b ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze od dnia 10 sierpnia 2014 r. powraca wymóg posiadania badań lotniczo - lekarskich dla niektórych specjalności członków  personelu lotniczego oraz kandydatów na członków personelu lotniczego.
Specjalności objęte zmianą:
- pilot lotni;
- pilot paralotni;
- pilot motolotni;
- skoczek spadochronowy
wykonujący czynności lotnicze na podstawie posiadanego uprawnienia instruktorskiegouprawnienia do lotów lub skoków z pasażerem oraz uczestniczący we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez Polski Związek Sportowy.
Jednocześnie na podstawie wprowadzonej zmiany, wymogowi posiadania badań lotniczo - lekarskich od dnia 10 sierpnia 2014 r. nie podlegają następujący członkowie personelu lotniczego oraz kandydaci na członków personelu lotniczego:
- pilot lotni;
- pilot paralotni;
- pilot motolotni;
- skoczek spadochronowy;
- mechanik poświadczenia obsług statków powietrznych;
- mechanik lotniczej obsługi technicznej;
W przypadku kandydatów do szkolenia podstawowego, Organizator skoków MOŻE wprowadzić obowiązek posiadania badań lotnczo-lekarskich, w zakresie szkolenia do Świadectwa Kwalifikacji Skoczka Spadochronowego.
Świadectwa Kwalifikacji oraz licencje wydawane są przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego.
Uprawnienia podstawowe wydaje się na okres 5 lat, z wyjątkiem uprawnień podstawowych pilota lotni, pilota paralotni i mechanika poświadczenia obsługi statków powietrznych, które wydaje się bezterminowo.
Uprawnienia dodatkowe wydaje się na okres 3 lat, z wyjątkiem uprawnienia pilota lotni i pilota paralotni do wykonywania lotów z pasażerem TANDEM, które wydaje się bezterminowo, jednak jego ważność jest uzależniona od wykonania co najmniej 20 godzin lotów samodzielnych lub z pasażerem w okresie ostatnich 12 miesięcy, wpisanych do osobistego dokumentu praktyki lotniczej.
Ważność uprawnienia podstawowego przedłuża się na podstawie sprawdzenia wiedzy i umiejętności przeprowadzonego przez instruktora uprawnionego do prowadzenia szkolenia lotniczego w zakresie przedłużanego uprawnienia lub egzaminatora LKE
Ważność uprawnienia dodatkowego przedłuża się na podstawie sprawdzenia wiedzy i umiejętności przeprowadzonego przez egzaminatora LKE.
Przedłużenie ważności uprawnienia następuje nie wcześniej niż na 12 miesięcy przed dniem upływu ważności danego uprawnienia i nie później niż w dniu upływu jego ważności.
Wpisu przedłużenia ważności uprawnienia dokonuje instruktor lub egzaminator LKE, o których mowa w ust. 1, na podstawie sprawdzenia wiedzy i umiejętności. Okresy przedłużonej ważności uprawnienia są liczone od dnia upływu poprzedniego okresu jego ważności.
Dział VI - Żegluga powietrzna
Prawo lotnicze zabrania:
- wykonywania przez statki powietrzne lotów próbnych i akrobacyjnych nad osiedlami i innymi skupiskami ludności;
- dokonywania w czasie lotów zrzutów ze statku powietrznego, z wyjątkiem zrzutów dokonywanych na potrzeby: ochrony ludności, ochrony przeciwpożarowej, służby zdrowia, poszukiwania i ratownictwa, sportu i obsługi imprez masowych, reklamy, gospodarki rolnej i leśnej, doświadczalne i szkoleniowe;
- wykonywania lotów statków powietrznych z napędem nad obszarami parków narodowych i rezerwatów przyrody poniżej określonych w stosownych rozporządzeniach wysokości względnych;
- używania przez osoby nieuprawnione urządzeń radiowych działających w pasmach częstotliwości wyznaczonych dla łączności lotniczej;
- używania obowiązujących w ruchu lotniczym znaków i sygnałów do celów nie związanych z tym ruchem, jak również w sposób mogący wprowadził w błąd służbę ruchu lotniczego albo załogi statku powietrznego;
- wykonywania przez jakikolwiek statek powietrzny lotów bezzałogowych w kontrolowanej polskiej przestrzeni powietrznej bez uprzedniego zezwolenia Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego.
Kabotaż to przelot pomiędzy dwoma punktami tego samego państwa.
Dział VII - Eksploatacja statków powietrznych
Dział VIII - Lotnicza działalność gospodarcza
Przewozem lotniczym jest przewóz pasażerów, bagażu, towarów lub poczty wykonywany odpłatnie statkiem powietrznym.
Dział IX - Ochrona lotnictwa cywilnego
Dział X - Przewóz lotniczy
Dział XI - Odpowiedzialność cywilna
Dział XII - Przepisy karne
Dział XIII - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe.
Polska jest stowarzyszona w ICAO – International Civil Aviation Organization – Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego – powołanej w Chicago w 1944 roku (Konwencja chicagowska, ratyfikowana przez Polskę w 1958 roku). Na wymienionej konwencji zostały przyjęte tzw. Wolności Lotnicze: I – przelot, II – lądowanie w celach niehandlowych, III – zabieranie pasażerów i towarów z przeznaczeniem do kraju przewoźnika, IV – zabieranie i wyładowanie pasażerów i towarów pochodzących z kraju przewoźnika, V – zabieranie i wyładowanie pasażerów i towarów pochodzących z państw trzecich i przeznaczonych do krajów trzecich.
Polska jest członkiem FAI – Fédération Aéronautique Internationale – Międzynarodowej Federacji Lotniczej – zrzeszająca aerokluby narodowe.
Międzynarodowa Komisja Spadochronowa (IPC - International Parachuting Commission) zatwierdza przepisy obowiązujące w sporcie spadochronowym (Kodeks Sportowy), które są podstawą do opracowywania regulaminów zawodów.